Tüm konularda olduğu gibi teknoloji bu alanda da çok ilerlemiştir. Artık klasik tekniklerle korse üretirken yapabilecek hataların ortadan kaldırıldığı bilgisayar yardımıyla dizayn edilmiş ve üretilmiş, çok başarılı sonuçlar alınabilen korseler üretilebilmektedir.

Genellikle skolyozda kullanılan korselere TLSO (Torako Lumbo Sakral gövde Ortezi) adı verilir. Bu korseler farklı tip ve modellerde üretilebilmektedir. Skolyozu olan hastaya uygun korse modelinin belirlenmesi ve uygulanması da ayrı bir uzmanlık gerektirir. Korse modeli, bu konuda uzman hekim tarafından belirlenmeli, sık aralıklarla yapılan takiplerde gereken ilave düzeltmelerin zamanında uygulanması ve desteklerin arttırılması sağlanmalıdır. Elbette en önemli etkenlerden biri; doğru kurallara dayanan bir korseyi üretecek, bu alanda uzmanlığı ve deneyimi olan teknikerlerin de bu ekipte yer almasıdır. Yani skolyoz tedavisi bir ekip çalışması gerektirir. Hekim, tekniker ve fizyoterapist ile aile ve çocuk birlikte bu tedavi sürecinde ortak hareket etmeli, tedavinin her aşaması izlenmelidir.

Birçok ülkede bu konuda uzman merkezler vardır. Bu ülkelerde korse tedavilerine ilişkin olumlu sonuçlar da oldukça yüksektir. Yunanistan’da tüm okul çocuklarında 15 yıl boyunca yapılan bir takip çalışması, korse tedavisi ile skolyozun büyük ölçüde kontrol altına alındığını ve çok az sayıda çocukta cerrahi girişim gerektiğini göstermektedir.

Çocuk öne eğildiğinde bir tarafa eğilme ve eğriliğin olduğu diğer tarafta kaburga kabarıklığı göze çarpar. Bu görünüme rip hump (kaburga paketi) denilir. Bu görüntüyü bazı “dengeli skolyoz” olgularında fark etmek zor olabilir.Skolyoz şüphesiyle çekilen direkt radyografilerle tanı kolaylıkla doğrulanır. Çok nadiren MR çekilmesine gerek vardır. Skolyozun takip ve tanısında radyolojik tetkike sık başvurulduğundan gelişme çağındaki bu çocuklarda yumurtalıkların ve göğüslerin kurşun plakalarla korunmasına çok özen gösterilmelidir.

Skolyoz eğrilikleri majör ve minör eğrilik olarak tanımlanır. Eğriliğin en çok açılandığı, yani dik eksenden en çok dönen ve orta hattan en çok uzaklaşan omurların bulunduğu yere apeks (tepe) denir. Skolyoz apeksin bulunduğu omurga seviyesine göre de isimlendirilir. Apeks boyun bölgesinde ise servikal, bel bölgesinde ise lomber, sırtta ise torakal skolyoz olarak isimlendirilir. Bazen birden fazla bölgede aynı anda görülebilir: Örneğin hem sırt hem de belde olduğunda, torakolomber skolyoz olarak tanımlanır. Genellikle sırt (torakal) bölgede daha sıktır.Çekilen grafilerde skolyozun formu ve derecesi belirlenir. Bunun için en sık kullanılan yöntem Cobb açısıdır. Cobb açısı ve büyümenin yaşı ile skolyoz takip edilir ve uygun tedavi yöntemlerine karar verilir. Cobb açısı eğilmenin başladığı omurganın üst sınırı ile eğilmenin bitiği omurganın alt sınırına çizilen çizgiler yardımıyla ölçülür. Bu çizgilere çizilen dikmeler (yani eğriliğin başladığı omurun ekseniyle bittiği omurun ekseni) arasındaki açıya bakılır).

• İdiyopatik skolyoz dışında skolyoz oluşturan nedenler arasında aşağıdakiler sayılabilir.
• Doğumsal omurga kemik yapısı bozuklukları kaynaklı konjenital skolyoz .
• Erken çocukluk çağında başlayan infantil ve juvenil skolyoz .
• Nöromüsküler nedenlere bağlı, müsküler distrofi vb. kas hastalıkları kaynaklı skolyoz.
• Marfan Sendromu, Ehler Danlos Sendromu gibi bağ dokusu hastalıklarına bağlı skolyoz.
• Polio, inflamatuar hastalıklar ve travmalara bağlı skolyoz .

Skolyoz nasıl anlaşılır?
Skolyoz‘un ilk belirtilerinden biri daha önce giyilebilen giysilerin vücuda tam oturmaması sonucu eteğin veya giysinin çizgilerinin asimetrik oluşudur. Skolyoz‘un en çok görülen diğer bulgusu sağ tarafta belirginleşen kürek kemiği çıkıntısıdır. Bir omuz diğerinden daha yüksek olabilir ve bir tarafa eğilme eğilimi mevcuttur. Omuz ve kalçaların simetrik durmaz, omurga yana doğru eğridir. Çocuklar kollarını aşağı sarkıtarak öne eğildiklerinde sırt ve kürek kemiği seviyesinde asimetri olması tipiktir. Skolyoz‘da bel ve sırt ağrısı sık karşılaşılan bir bulgu değildir. Eğriliğe ağrının da eşlik ettiği durumlarda omurganın ve içinden geçen omuriliğin iltihabi hastalıkları ve tümörleri akla gelmelidir.